Przedmiot opodatkowania

Przedmiotem opodatkowania podatkiem od środków transportowych są:

  • samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i poniżej 12 ton,
  • samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej równej lub wyższej niż 12 ton,
  • ciągniki siodłowe i balastowe przystosowane do używania łącznie z naczepą lub przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów od 3,5 tony i poniżej 12 ton,
  • ciągniki siodłowe i balastowe przystosowane do używania łącznie z naczepą lub przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej zespołu pojazdów równej lub wyższej niż 12 ton,
  • przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę całkowitą od 7 ton i poniżej 12 ton, z wyjątkiem związanych wyłącznie
    z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego,
  • przyczepy i naczepy, które łącznie z pojazdem silnikowym posiadają dopuszczalną masę całkowitą równą lub wyższą niż 12 ton, z wyjątkiem związanych wyłącznie
    z działalnością rolniczą prowadzoną przez podatnika podatku rolnego.

Pod pojęciem dopuszczalnej masy całkowitej - DMC  należy rozumieć największą określoną właściwymi warunkami technicznymi masę pojazdu obciążonego osobami i ładunkiem dopuszczonego do poruszania się po drodze;

– dopuszczalna masa całkowita (DMC) pojazdu – suma masy własnej i dopuszczalnej ładowności,

– masa własna pojazdu – masa pojazdu z jego normalnym wyposażeniem, paliwem, olejami, smarami i cieczami w ilościach nominalnych, bez kierującego,

– dopuszczalna ładowność – największa masa ładunków i osób, jaką może przewozić pojazd po drodze,

– dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów – masa własna ciągnika siodłowego
i dopuszczalna masa całkowita naczepy albo masa całkowita ciągnika balastowego
i dopuszczalna masa całkowita przyczepy.

Dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów można obliczyć, biorąc pod uwagę DMC ciągnika balastowego i „zadeklarowaną przez podatnika, maksymalną DMC potencjalnej przyczepy, którą może ciągnąć ten ciągnik. Istotne jest, iż do ustalenia DMC zespołu bierzemy potencjalną przyczepę, a więc nie przyczepę, którą posiada akurat podatnik. Może się zdarzyć, że podatnik będzie chciał zaniżyć podatek, wskazując na posiadaną przez siebie przyczepę. Będzie to mała przyczepa, którą opodatkowany ciągnik balastowy pociągnie bez trudu. Dla niniejszego ciągnika podatnik musi jednak wziąć pod uwagę „potencjalną” przyczepę, którą jego ciągnik będzie w stanie pociągnąć i będzie to zgodne z przepisami prawa o ruchu drogowym.

Katalog pojęć dotyczących  środków transportowych zawiera  ustawa z dnia 20 czerwca 1007r. Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którą ww. środki transportowe oznaczają:

  • Samochód ciężarowy – pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków; określenie to obejmuje również samochód ciężarowo-osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w licznie od 4 do 9 łącznie z kierowcą (art. 2 pkt 42),
  • Ciągnik samochodowy- pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie wyłącznie do ciągnięcia przyczepy, określenie to obejmuje ciągnik siodłowy i ciągnik balastowy (art. 2, pkt 42a)
  • Przyczepa -pojazd bez silnika, przystosowany do łączenia go z innym pojazdem (art. 2, pkt 50)
  • Naczepa- przyczepa, której część spoczywa na pojeździe silnikowym i obciąża ten pojazd (art.2, pkt 52)
  • Autobus-pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą (art. 2, pkt 41)

Podatnicy

Podatnikami podatku od środków transportowych są:

  • osoby fizyczne i osoby prawne będące właścicielami środków transportowych,
  • jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, na które środek transportowy został zarejestrowany,
  • posiadacze środków transportowych zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako powierzone przez zagraniczną osobę fizyczną lub prawną podmiotowi polskiemu.

Jeżeli środek transportowy stanowi współwłasność dwóch lub więcej osób fizycznych lub prawnych, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach.

W przypadku zmiany właściciela środka transportowego zarejestrowanego, obowiązek podatkowy ciąży na poprzednim właścicielu do końca miesiąca, w którym nastąpiło przeniesienie własności.

Powstanie i wygaśnięcie obowiązku podatkowego

Obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu,
w którym:

  • środek transportowy został zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • środek transportowy został nabyty (w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego),
  • środek transportowy został dopuszczony ponownie do ruchu po upływie czasu, na jaki została wydana decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu tego pojazdu
    z ruchu.

Obowiązek podatkowy wygasa z końcem miesiąca, w którym:

  • środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu tego pojazdu z ruchu,
  • upłynął czas, na który pojazd powierzono.

Zwolnienia i ulgi

  Zwalnia się od podatku od środków transportowych:

  • pod warunkiem wzajemności - środki transportowe będące w posiadaniu przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych i innych misji zagranicznych, które korzystają z przywilejów i immunitetów na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, oraz członków ich personelu, jak również innych osób zrównanych z nimi, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
  • środki transportowe, które stanowią zapasy mobilizacyjne, pojazdy specjalne oraz pojazdy używane do celów specjalnych w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym,
  • pojazdy zabytkowe, w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

Rada gminy może wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone wyżej,
z wyjątkiem zwolnień dotyczących pojazdów, o których mowa w art. 8 pkt 2, 4 i 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych wynikające  z ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 roku, poz. 900 ze zm.):

Organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa , w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:

1) odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;

2) odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek;

3) umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

Wyżej wymienione ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych stanowią pomoc publiczną lub pomoc de minimis.

Wymagane dokumenty:

Wniosek o odroczenie, rozłożenie na raty lub umorzenie zobowiązań podatkowych  wraz
z załącznikami:

  • Osoby fizyczne :
  • zaświadczenie o dochodach
  • kopie odcinków emerytur i rent
  • zaświadczenie o zarejestrowaniu wnioskodawcy jako bezrobotnego
  • potwierdzenie ewentualnych kosztów leczenia, nauki
  • zaświadczenie o otrzymanej pomocy z GOPS
  • informacje na temat czy w ostatnich dwóch latach kalendarzowych i bieżącym roku podatnik otrzymał pomoc de minimis, a jeśli tak, przedłożenia wszystkich zaświadczeń o uzyskanej pomocy de minimis,
  • formularz informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis,
  • Osoby prawne i jednostki organizacyjne:

1.  informacje na temat czy w ostatnich dwóch latach kalendarzowych i bieżącym roku  podatnik otrzymał pomoc de minimis, a jeśli tak,  przedłożenia wszystkich zaświadczeń o uzyskanej pomocy de minimis,

2.  formularz informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis,

3.  sprawozdania finansowe za okres trzech ostatnich lat obrotowych.

Stawki podatku

Stawki podatku uchwala rada gminy w granicach zakreślonych przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (ustawa określa górne, a dla pojazdów wymienionych w art. 8 pkt 2, 4 i 6 ustawy również dolne granice stawek podatku).

Rada gminy może różnicować stawki, uwzględniając w szczególności: wpływ pojazdu na środowisko naturalne, rok produkcji albo liczbę miejsc do siedzenia.

Czynności i dokumenty

Stosownie do treści art.8, art.9 i art. 11  Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.)  podatnik ma obowiązek – bez wezwania:

 – w terminie do 15 lutego danego roku podatkowego, złożyć właściwemu organowi podatkowemu    deklarację  na podatek od środków transportowych, sporządzoną na formularzu wg. określonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu – w terminie 14 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku.

- odpowiednio skorygować deklarację w razie zaistnienia okoliczności mających wpływ na powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego, lub zmianę miejsca zamieszkania – w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności. 

Organem właściwym w sprawach podatku od środków transportowych jest organ podatkowy, na którego terenie znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa wielozakładowego lub podmiotu, w którego skład wchodzą wydzielone jednostki organizacyjne - organ podatkowy, na terenie którego znajduje się zakład lub jednostka posiadająca środki transportowe podlegające opodatkowaniu.

W przypadku współwłasności środka transportowego organem właściwym jest organ podatkowy odpowiedni dla osoby lub jednostki organizacyjnej, która została wpisana jako pierwsza w dowodzie rejestracyjnym pojazdu.

Deklaracje na podatek od środków transportowych mogą być składane w formie papierowej lub  za pomocą środków komunikacji elektronicznej: elektroniczna skrzynka podawcza ePUAP.

Terminy i sposoby płatności podatku

Podatek – co do zasady – wpłaca się w 2 ratach proporcjonalnie do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach do dnia 15 lutego i 15 września każdego roku, na rachunek bankowy gminy, na terenie której znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba podatnika.

(art. 11, ust 1 Ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych -
Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.)  

Natomiast w art. 11, ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych ustawodawca wskazał, iż jeżeli obowiązek podatkowy powstał:

1) po dniu 1 lutego a przed 1 września danego roku, podatek za ten rok płatny jest w dwóch                                         ratach proporcjonalnie do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminie:

    a) w ciągu 14 dni od powstania obowiązku podatkowego  - I rata,

    b) do dnia 15 września danego roku – II rata;

2) od dnia 1 września danego roku podatek jest płatny jednorazowo w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego.

W Gminie Koźminek podatnicy podatku od środków transportowych mogą dokonywać płatności tego podatku:

  • przelewem na rachunek organu podatkowego:
    Urząd Gminy Koźminek, ul. Kościuszki 7, 62-840 Koźminek
    Nr konta:
    02 8404 0006 2001 0000 1384 0002
    Bank Spółdzielczy Ziemi Kaliskiej o/Koźminek
  • bezgotówkowo - kartą płatniczą w  Urzędzie Gminy Koźminek

 

Dokumenty do pobrania

Uchwała Rady Gminy Koźminek nr XVII/106/2019 z dnia 28 listopada 2019r. w sprawie określenia wysokości rocznych stawek podatku od środków transportowych.

DT-1 Deklaracja na podatek od środków transportowych wraz z załącznikiem (DT-1/A) + (załącznik oddzielnie)

Oświadczenie

Oświadczenie w sprawie pojazdu specjalnego

Oświadczenie w sprawie przyczepy rolniczej

Oświadczenie w sprawie nadpłaty podatku

Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis

Podstawa prawna

Osoba odpowiedzialna

Dorota Łuczak

Inspektor

tel. (62) 76 38 612